DEĞİLİM

Ahu-zar etme ben bu değilim, yıkma kaşını, aynalar amansız yalanda ben o değilim.
Kurduk bir çilingir masa ehl-i akşamda, ben masada kadeh, meyde lezzet değilim.

Görünen görenden ibaret suçlama beni, ben akşama ayan güne gölge değilim.
Fikir telaşında aklım ferahta, her kelimemde orman ben çiçek değilim.

Gözünde bir nur, âlem şavkını alır çaresiz, karanlıkta sızı deren yoksul değilim.
Yankısı var ise sesinin sen bir değilsin, sesinde telaş es’inde mahkûm değilim.

El uzatma varamaz menzile efkârdan, şevk ile sardığın beden değilim.
Durdurma zamanı aksın engine, dur dediğin yerde ferman değilim.

Ne zaman gülümsedik içten içe ey yar! Ben bende gülüş sende acı değilim.
Eserse bir feryat bu sineden, sebebi belli, makamı dergâh şeyhi ben değilim.

Derman dilenecek yar mı sorarsın, yarası boyundan büyük ben, merhem değilim.
Sen sen diye eriyen beden, aklım almaz neden, ben sende murat değilim.

Gelecek demeden geleceğe, bir aydınlık makam dilerim, ben sözde nefes değilim.
Saçının teline düşman yeller, gözümün yaşına yoldaş seller, bent olana taşkın değilim.

Yürekte bir sızı ister insan dediğin, sesinde parlayan sönen mahlûk değilim.
Bir demet çiğdem gibi ıslak ve güzel, güzünde yaprak yazında esbap değilim.

Söz biter elbet, sus kalır geriye, ömür bir deryaya minnet, seyr-i sefa değilim.
Sen her geldiğinde kapıma, loş bir akşam dilerim, yüzünü görmeye meyil değilim.

Uzanmasın elin haram ruhlara, aklı ziyan eden ahlara, özünde katran değilim.
O değilim ben, ben bildiğin ben değilim, kurban telaşı kanda, feryat değilim.

EMRAH KAPLAN